Yillar önce anneme bir yetiskinin onun kiziyla evlenmek istemesini igrenc bulup bulmadigini sordum. Ilk evlilik teklifi yapildiginda,ben sadece kücük bir cocuktum. Nura sadece bizim kulturumuzde böyle oldugunu söyledi. O zamanlarda Îsvecte'ki göcmenlerin henuz 15 yasinda evlenmelerine izin veriliyordu. Isvecliler ise evlenmek icin 18 yasini beklemek zorundaydilar.

Annesinin yalanini görüyormusunuz. Kültür kelimesinde anlamiyanlar, Burada kültürümüzde böyledir iddiasinda bulunmus. Îsvec'te 15 yasinda cinsel iliskiye girmiyen %10 nuda bulamazsiniz. 15 yasinda kiz evlendirme Beritan asiretin kültürü asla olamaz. Ama muhakkak evlenende olmustur. Beritanlilara hakaret etmek icin yine bir yalanini bulmuslar.

Gördüm ki erkeklerle ve beni kötü yola sürükleyebileck Îsvecli arkadaslarla görüsme konusundaki tüm kisitlamalar kurallar ve yasaklar benim bu duruma(yani erken evlenme) gelmeme sebep oldu. Simdi yada sonra anne-babamin begendigi kisiyle evlenmek zorundaydim cünkü kendi istegimle es secebilecegim bir durum yoktu. Kendi istegimle evlenme durumu, ailenin namusunu tehlikeye sokardi. Hapis gibi olan bu ortamdan/evden ayrilmamin tek cikar yolunun evlilik oldugunu düsünmeye basladim. Bu hapishaneden kurtulmanin tek yolunun baskalarinin benim icin sectigi bir erkekle ayni yatagi paylasmak oldugunu anladim.

Hangi ortamda bahsediyorsunuz? Simdiye kadar hangi kürt ve hangi Beritanli sizin özel hayatlariniza karisti? Sizin bugünkü ve icinde bulundugunuz o yoz yasam, Beritanlilarin ne kadar medeni insanlar oldugunu göstermiyor mu? Sen git önce kendi hayatini Îsvec'lilere yaz!

Basima gelen bu evlilik konusunda Îsvecli arkadaslarima ne söyleyebilirim diye anneme sordum. Annem onlarin bilmesinin gerekmedigini söyledi.Ben de anneme "doktor olmak istiyorum” dedim. Egitimim ne olacak? Annem benim zengin olacagimi söyledi, calismama gerek kalmayacakmis. Ama illa ki okumak istiyorsan, bunu evlenerek de yapabilirsin. Her ne kadar Türkiye'de nisanlanacagimi bilsemde bunun durdurulmasini diliyordum ama hicbir sey olmadi. Ve kendimi sevmedigim bir kültürü kabullenmeme zorlanan bir ülke ve bir sehirde buldum.

Aslinda burada bilerek veya bilmiyerek yazmis ve kendini ele vermis, sevmedigi bir ülke ve kültür bizimdir. Kendi gercekligini, ülkesini, insanini, kültürünü inkar eden, nefret ve var olan degerleri, kendi egolari ve Îsvec'lilere yag cekmek icin böyle asagiliyarak yapan bir insandan ne kürt halkina ve nede îsvec halkina bir yarari olur. Bütün bunlar Dilsa ve Annesine mahsustur.

Halam Saadet, nisanlimla aramin nasil oldugunu sordu. Annem de ona benim hala utangac oldugumu ve Yilmaz ile yalniz kalmak istemedigimi söyledi. Annem birbirimizi tanidikca daha iyi olacagini düsünüyordu. Beni sakinlestirebilmek icin halam kadinlar acisindan bu durumun zor oldugunu ve beni mustakbel kocamla arami iyi yapmak icin onun hakkinda iyi seyler anlatti. Kadinlar deneyimsizdiler, bazen erkeklerden tiksinirlerdi. Örnegin Saadet kocasiyla evlenmeyi ilk baslarda reddetti ama ardindan onu sevdi. Nisanlin Yilmaz kültürlü, iyi bir cocuk, üstelik de zengin olacak; bu yüzden cok sanslisin. O, istegi her kizla evlenebilirdi. Tüm bu kötü hislerin daha sonra ortadan kalkacak. Beni daha fazla cesaretlendirmek icin kadinlarin basina gelenlerle ilgili baska örnekler de verdi. Tüm bu konusmalari bende negatif etkiler yaratti. Kendi kültürümden ve insanlarimdan önceye nazaran daha cok nefret etmeme sebep oldu. Neden biz kadinlara bir parca kumas gibi davranildigini merak ettim.

Kendi kültüründen ve insanlarindan ne kadar nefret ettiginizi, Teyze kizina söylediklerinde cok net anlasiliyor zaten. Biz bunlarin hepsini biliyoruz. Bu iki yüzlülügünüzü bilmiyen, diger halkimiza ve özelliklede Beritanlilarin bilmesinide, biz sagliyacagiz. Devam Edecek